در حاشیه ی برگزاری همایش پویایی رشته ی ریاضی
پویایی رشته ی ریاضی
عددی که گنگ بود ؟!
شاید تا کنون رسم بوده که وقتی همایش یا سمیناری برگزار شد نتایج و آثار آن به همان زمان و مکان خلاصه شود . اگر در این همایش ها و سمینارها اتفاقی که باید بیفتد افتاد که افتاد و اگر نه خداحافظ تا گردهمایی بعدی .
باید بگویم که جمع برگزار کننده ی « اولین همایش پویایی رشته ی ریاضی» ندان با این موضوع موافق نیست . این جمع با وجود تلاشهای بسیار زیاد در برگزاری همایش و سعی در گرفتن نتایج مورد نظر در این همایش نتوانست آنگونه که باید به اهداف خود در همایش دست یابد . ناگفته نماند که این همایش اگرچه تنها بخش کمی از نتایج مورد انتظار را در بر داشت ، همین اندک حاصل هم مایه ی بسی خوشحالی باید باشد در این شرایط .
اما این ها دلیل نمی شود که از موقعیت پیش آمده و وقت صرف شده نتوان استفاده کرد و به رسم بیشتر کسانی که جهان سومی می اندیشند وقت را سوزاند . شاید به عنوان یکی از اعضای برگزار کننده این همایش زودتر به فکر افتادم و تنها به همین دلیل باشد که نقد کوتاهی که بر این همایش نوشته ام زودتر خوانده می شود . اما اگر شما هم نقدی ، چه مختصر و چه مفصل بر این همایش دارید می توانید بنویسید تا در اختیار همه قرار گیرد .
می روم سر اصل مطلب :
اولین همایش بررسی راهکارهای پویایی رشته ی ریاضی در 24 آذرماه سال 84 برگزار شد . در این مراسم دوستان دانشجو چه آنهایی که در حال فارغ التحصیلی بودند و چه آنها که تازه گام به دانشگاه گذاشته بودند حضور داشتند . فکر کنم این اولین موفقیت این همایش بود که توانست دانشجویان یک رشته را کمی مهربانانه جدا از فضای کلاسهای درس دور هم جمع کند .
دومین موفقیت همایش اینگونه که از حرفهای بعد از همایش برداشت می شد این بود که بالاخره این همایش موفق شد بار دیگر کسانی را به فکر بیاندازد که واقعاً چه باید کرد ؟! و یا اینکه حداقل کسی کاری نمی کند پس خودمان دست به کار شویم .
سوم اینکه خیلی ها که فکر می کردند باید کاری انجام دهند فهمیدند که تنها نیستند و هستند دانشجویانی که می شود برای پیمودن مسیرهای موفقیت روی آنها حساب کرد . شاید بتوان موفقیتهای همایش را همینجا خلاصه کرد اما این همایش
تجربه ای بود برای آنها که می خواهند همایشهای بعدی را برگزار کنند . مثلاً در همایش های بعدی از عنوان گنگی مانند « بررسی راهکارهای پویایی رشته ی ریاضی» استفاده نکنند چون همانطور که دید و شنیدید نه بررسی تعریف شده بود ، نه راهکار کلمه ای آشنا بود ، نه پویا را می شد معنی کرد و البته با کمی گذشت می شد گفت که کم و بیش رشته ی ریاضی کلمه ای آشنا بود .
پس نتیجه می گیریم که مانند حل مسایل ریاضی وقتی قرار است عنوانی برای همایش برگزار کنیم ابتدا تعریف ها را مشخص کنیم که همایش بررسی راهکارهای پویایی رشته ریاضی به جلسه ای بدون مسیر مشخص تبدیل نشود .
مسئولان دانشگاه هم احتمالاً متوجه شده اند که دانشجویان حرفهای زیادی برای گفتن دارند که بالاخره باید جایی گفته شود. بهتر از قبل از اینکه این حرف ها مانند آب پشت سد جمع شود و ناگهان سرریز کند فکری به حال این حرفها بنمایند.
البته جالب بود که بعضی ها راجع به فعالیت های گروهی و زیبایی ریاضی و علاقه مندی به دانشگاه خود و تشکر از برخی استادان دلسوز صحبت می کردند . مانده بودم اینها چطور معنی پویایی رشته ی ریاضی را فهمیده بودند ـ احتمالاً قبلاً در نمونه سئوالات به این کلمات برخورد کرده بودند ـ نخندید چون در جمعی که همه راجع به مسایل متفرقه حرف می زدند دیدن کسانی که راجع به موضوع اصلی حرف می زنند واقعاً تعجب آور است .
به هر حال این ها نکاتی بود که به نظر این حقیر رسید . اگر به کسی برخورد بر عهده ی من . اگر کسی هم مطلبی دارد که شاید گفتنش برای نمره ی پایان ترمش ضرر دارد بنویسد می گوییم «ابوسعیدابولخیر» نوشته است .
منتظر نقدهای منصفانه شما برای پویا شدن رشته ی ریاضی هستیم .
